Magdalena Cielecka gra główną rolę w filmie „Lęk” w reżyserii Sławomira Fabickiego. Historia miłości, śmierci i drogi – dosłownie i w przenośni. Kino drogi i kobieta, która umiera na raka. Bohaterka wspierana przez córkę – graną przez Martę Nieradkiewicz – nie tylko domaga się, ale też realizuje plan samobójstwa ze wspomaganiem – jak wielu mówi o eutanazji.

Cielecka zapytana przez Wysokie Obcasy, czy jest w stanie zrozumieć decyzję postaci, którą gra mówi, że „rozumie jej powody”.

Nie do końca umiem sobie wyobrazić, jak to jest, jestem zdrową osobą, która nigdy nie miała styczności z tego typu chorobą – mówi aktorka.

Nie umiem sobie wyobrazić bólu, z jakim się mierzy – bólu tak silnego, tak dotkliwego, że za wszelką cenę chcesz go przerwać. I tą jedyną drogą jest śmierć – przyznaje.

Zawsze uważałam i nadal uważam, że człowiek powinien mieć prawo wyboru. Że powinien mieć prawo do decydowania o momencie odejścia, o kontynuacji życia lub nie, o prawie do podtrzymywania leczenia lub rezygnacji z niego – podkreśla Cielecka.

REKLAMA

zobacz także

Każdy z nas zmierzy się z pytaniem o śmierć – swoją, bliskich. Zmierzy się z chorobą – swoją i bliskich. I być może będzie musiał rozważyć wolę kogoś bliskiego, kto powie, że nie chce dalej cierpieć, że nie chce wegetować i czekać na śmierć naturalną. Tak bardzo boimy się takich sytuacji, że wolimy o tym nie rozmawiać. Ale też nie wypowiadać się, żeby nie zostać posądzonym o brak wrażliwości, o brak człowieczeństwa – dodaje aktorka.

Moja znajoma, nieuleczalnie chora, w nieustannym bólu, niechodząca o własnych siłach kobieta po 50-tce, zakończyła dzięki eutanazji życie w klinice w Szwajcarii. Nie chciała dłużej cierpieć. Towarzyszył jej w ostatnich chwilach mąż. Mogła – i zrobiła to. On jej decyzję zaakceptował, bardzo się kochali. Każdy sam decyduje o swoim życiu. Nie nam oceniać – komentuje internautka.

Jest i tak głos: Człowiek, który chce umrzeć, chce przerzucić odpowiedzialność za swoją śmierć na drugiego człowieka.Tym samym zmusza kogoś do współpracy w samobójstwie. Niech ten drugi żyje z tym dalej. Uważam, ze środki do odbierania sobie życia powinny być dostępne, oczywiście w określonych prawem przypadkach. Podajmy je sobie sami, albo ktoś bliski, kto gotów jest nam pomóc. Nie zmuszajmy do tego lekarzy. Oni są od ratowania życia. To samo dotyczy zmuszania lekarza do dokonania aborcji na życzenie w KAŻDYM PRZYPADKU.

Źródło: Wysokie Obcasy. Fot. Mat. Prasowe, Apple Film, Monolith Films

Znakomita polska aktorka mówi: eutanazja? Człowiek powinien mieć prawo… „Ten film będzie dla widzów trudny”